خشت

گاهی جبر است و گاه اختیار، گاهی جبر چنان گریبانت را می گیرد که خود را مجبور می بینی و تسلیم و گاه چنان به شوق می آیی که هر جبری را به باد ناسزا می گیری و افسارِ اختیارِ دنیا را به دستت می بینی و میتازی، قدرت و ناتوانی، انگیزه و سستی، خوب و بد با هم به میدان مبارزه زندگی ات می آیند اما پیش می آید با اینکه دویده ای، خواسته ای و قدم هم برداشته ای، پایت به سنگ و خشت...